Op 25 november 2025 ondertekenden de gokautoriteiten van Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië, Italië, Portugal en Spanje een gecoördineerd akkoord om onlicentiehoudende online aanbieders te bestrijden. Het kader, vastgesteld na een vergadering op 12 november bij de Spaanse Directie-Generaal voor de Regulering van de Speelautomaten in Madrid tijdens het 1e Internationale Gamingcongres, creëert een verenigd systeem voor inlichtingen-uitwisseling en gezamenlijke druk op digitale advertentieplatforms.
Marktomvang en regelgevende uitdagingen
Een analyse uit november 2025 van Yield Sec, in opdracht van de European Casino Association, registreerde €80,6 miljard aan spelopbrengsten van onlicentiehoudende platforms in de EU-27 in 2024. Dit bedrag vertegenwoordigt 71 procent van de Europese online gokmarkt van €114,3 miljard, vergeleken met de €33,6 miljard die door gelicentieerde aanbieders werd gegenereerd. Het rapport identificeerde meer dan 6.200 actieve illegale aanbieders, een toename van 26 procent ten opzichte van het vorige jaar, en schatte dat 81 miljoen inwoners interactie hebben met niet-gereguleerde diensten. Bij een standaardheffing van 25 procent bedraagt het fiscale tekort ongeveer €20 miljard per jaar.Nationale toezichthoudende organen hebben deze trends afzonderlijk gedocumenteerd. De UK Gambling Commission bracht tussen september en november 2025 een onderzoeksreeks in vier delen uit die consumentenpatronen en de beperkingen van huidige verstorende maatregelen in detail beschrijft. Vergelijkbare bevindingen werden gerapporteerd door autoriteiten in Parijs, Rome, Berlijn en Lissabon.
Individuele handhavingsinspanningen staan voor structurele beperkingen, aangezien onlicentiehoudende aanbieders zich verplaatsen tussen domeinen en marketingkanalen om nationale advertentiebeperkingen, betalingsfilters en blokkeringsverplichtingen te omzeilen. Affiliate-netwerken en videoplatforms blijven de belangrijkste wervingsroutes voor deze aanbieders.
De verklaring van 25 november formaliseert een meerjarige inspanning om grensoverschrijdend toezicht op elkaar af te stemmen. Eerdere coördinatie tussen de jurisdicties bleef beperkt, met elke regulator die de naleving binnen eigen land onafhankelijk beheerde. Het nieuwe kader vervangt geïsoleerde monitoring door een gedeelde informatie-uitwisseling en een verenigde aanpak voor de betrokkenheid bij digitale platforms.